Sakramenty Święte

Chrzest
Bierzmowanie
Eucharystia
Pokuta i Pojednanie
Namaszczenie chorych
Kapłaństwo
Małżeństwo
* Pobrzeb

Chrzest

       Sakrament chrztu świętego można nazwać sakramentem narodzin chrześcijanina. Podobnie jak w świecie przyrody następuje wspaniały rozwój tego, co zostało wsiane w ziemię, tak podczas chrztu dokonuje się odpuszczenie grzechu pierworodnego i narodzenie do nowego życia we wspólnocie Kościoła z Chrystusem.
       Rodzice i chrzestni zobowiązani do tego, aby zapewnić ochrzczonemu dziecku rozwój życia religijnego. W razie konieczności każdy człowiek może udzielić chrztu, pod warunkiem, że ma intencje uczynienia tego, co czyni Kościół, i poleje głowę wodą kandydata, mówiąc np: Marku ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Do załatwienia formalności związanych z tym sakramentem należy:

  1. Zgłosić się w kancelarii parafialnej z następującymi dokumentami:
  2. Znać dokładną data ślubu kościelnego rodziców dziecka.
  3. Podać datę urodzenia rodziców chrzestnych.
  4. W przypadku małżeństwa niesakramentalnego , lub matki samotnie wychowującej dziecko umówić się z proboszczem na rozmowę określającą warunki dopuszczające do przyjęcia tego sakramentu.

Bierzmowanie

       Sakrament bierzmowania jest nazywany sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej, ponieważ jest udzielany temu, kto powinien zdawać sobie sprawę z tego, co to znaczy być świadomym i wzorowym katolikiem. Od momentu przyjęcia tego sakramentu wierzący ma głosić swoim życiem Jezusa Chrystusa i apostołować wśród innych ludzi.

Aby przyjąć ten sakrament należy:

  1. Ukończyć katechizacje na etapie III klasy gimnazjum z wynikiem przynajmniej dostatecznym.
  2. Zdobyć wiedzę wymaganą do przyjęcia tego sakramentu określoną w minimum programowym przez Księdza Prefekta.
  3. Zdać egzamin dopuszczający do przyjęcia Sakramentu Dojrzałości Chrześcijańskiej.
  4. Uczestniczyć w "roku przygotowawczym" przez Niedzielną eucharystię, spowiedź i komunię pierwszopiątkową oraz inne wymagania określone przez Księdza Prefekta, a świadczące o dojrzałości chrześcijańskiej.
  5. Dostarczyć "świadectwo chrztu" oraz podanie z prośbą o przyjęcie tego sakramentu.
  6. W przypadku bierzmowania dorosłych należy uzgodnić indywidualny tok przygotowania z Księdzem Proboszczem.

Eucharystia

       Eucharystia jest centrum i szczytem życia Kościoła. Aby dobrze zrozumieć sakrament Eucharystii, trzeba go rozważać w powiązaniu z sakramentem chrztu i bierzmowania. Sprawowanie Eucharystii jest nieustannym ich przywoływaniem i potwierdzaniem. Poszczególne części Mszy świętej mają przypominać wiernym, że człowiek ochrzczony ciągle musi się nawracać(akt pokuty), ma żyć na co dzień wyznawaną wiarą (Liturgia Słowa Bożego), ma wysławiać Boga przez dzieła miłości i dar z samego siebie (Liturgia Eucharystyczna), oraz świadczyć o Chrystusie w świecie (obrzęd zakończenia). Systematyczne uczestnictwo we Mszy świętej niedzielnej i świątecznej pozwala odnaleźć i zachować swoją tożsamość przez zjednoczenie z Chrystusem we wspólnocie parafialnej.

Do I Komunii Świętej należy:

  1. Dostarczyć "świadectwo chrztu"
  2. Uczestniczyć w katechezie na poziomie klasy II Szkoły Podstawowej, a rodzice na spotkaniach formacyjnych.
  3. Zdobyć wiedze konieczną do Sakramentu Pokuty i Eucharystii określoną w "minimum programowym"
  4. Uczestniczyć w niedzielnej Mszy Świętej z udziałem dzieci o godz. 12:00.

Pokuta i Pojednanie

       Katechizm określa sakrament pokuty następująco: "...jest to sakrament w którym Pan Jezus przez usta kapłana odpuszcza nam grzechy po Chrzcie popełnione".
       W teologii katolickiej podstawą biblijną sakramentu jest Ewangelia Jana (20,23), w której Jezus nadaje uczniom władzę odpuszczania i zatrzymywania grzechów. Choć najważniejszą częścią spowiedzi jest wyznanie grzechów i otrzymanie rozgrzeszenia, to stanowi ona także pewne przewodnictwo w sprawach sumienia. Dla ważności tego sakramentu obok wyznania grzechów oraz odpowiedniej formuły i gestów liturgicznych niezbędna jest skrucha, czyli żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy oraz pokuta, będące odpowiedzią grzesznika na łaskę. W sytuacjach niezbędnych (np. zbiorowego zagrożenia życia) kapłan może udzielić rozgrzeszenia zbiorowego (absolucja zbiorowa), możliwy jest też udział pośrednika między wierzącym a kapłanem (np. tłumacza). Pośrednika również obowiązuje tajemnica spowiedzi.

Sakrament Spowiedzi w naszej parafii:

  1. 15 minut przed każdą Mszą Św.
  2. W każdy I piątek miesiąca, w godz. 15.00-18.00.

Namaszczenie chorych

       Sakrament namaszczenia chorych jednoczy cierpienie ludzkie z Chrystusowym i nadaje mu wartość odkupieńczą nie tylko dla człowieka cierpiącego, lecz także dla nawrócenia i zbawienia innych ludzi. Namaszczenie chorych może być udzielane każdemu człowiekowi ochrzczonemu, który zachorował lub wiernym w podeszłym wieku. Niektórzy traktują namaszczenie chorych jako sakrament przeznaczony dla ludzi umierających.
       Takim sakramentem jest wiatyk, a więc komunia święta udzielana umierającym. Zdarza się, że rodzina nalega, aby kapłan udzielił sakramentu namaszczenia chorych człowiekowi już zmarłemu. Jest to nadużycie i niezrozumienie znaczenia tego sakramentu, ponieważ jest on przeznaczony dla ludzi chorych i cierpiących, a więc żyjących. Ma dodać im siły i otuchy do znoszenia cierpień fizycznych i duchowych.

Aby wezwać księdza do chorego należy:

  1. Nie odkładać tego wezwania na "ostatnią chwilę". Sakrament chorych nie jest "ostatnim namaszczeniem", lecz sakramentem pomagającym cierpiącemu w jego chorobie. Sakrament chorych można przyjmować wiele razy w życiu, ale zwykle jeden raz w tej samej chorobie. Jeśli chory jest w szpitalu należy wezwać kapelana szpitala (tel. 681 20 85) jeśli w domu to należy zadzwonić do duszpasterza miejsca (tel.681 26 00).
  2. Przygotować pokój tak jak na kolędę (na stole krzyż i świece), a ponadto na talerzu trochę chleba i soli oraz jeśli to możliwe cytryny.
  3. Należy poprosić księdza, aby wystawił stosowny dokument, zwłaszcza jeśli choroba jest terminalna.

Kapłaństwo

       Sakrament kapłaństwa (święcenie kapłańskie) jest to sakrament Nowego Prawa, ustanowiony przez Chrystusa Pana. W sakramencie tym udzielona zostaje duchowa władza i dana łaska do sprawowania w należyty sposób Eucharystii oraz innych posług kościelnych.
       Urząd kościelny, przez Boga ustanowiony, sprawowany jest w różnych stopniach święceń przez tych, którzy od starożytności już noszą nazwę biskupów, prezbiterów i diakonów.

  1. Biskupi
    Sobór święty uczy, że przez konsekrację biskupią udziela się pełni kapłaństwa, która zarówno w tradycji liturgicznej Kościoła, jak i w wypowiedziach świętych Ojców nazywana jest najwyższym kapłaństwem bądź pełnią świętego posługiwania. Sakra biskupia przynosi, wraz z urzędową funkcją uświęcania, również funkcję nauczania i rządzenia; funkcje te jednak z natury swojej mogą być wykonywane tylko w hierarchicznej wspólnocie z Głową Kolegium (Papieżem) i z jego członkami (biskupami). Z tradycji bowiem, która ujawnia się szczególnie w obrzędach liturgicznych i w praktyce Kościoła, zarówno Wschodniego jak i Zachodniego, widać wyraźnie, że przez włożenie rąk i przez słowa konsekracji udzielana jest łaska Ducha Świętego i wyciskane święte znamię, tak że biskupi w sposób szczególny i dostrzegalny przejmują rolę samego Chrystusa Mistrza, Pasterza i Kapłana, i w Jego zastępstwie działają. Zadaniem biskupów jest przez sakrament kapłaństwa przybierać nowych wybrańców do grona biskupiego.
  2. Prezbiterzy
    Prezbiterzy, choć nie posiadają szczytu kapłaństwa i w wykonywaniu swej władzy zależni są od biskupów, związani są jednak z nimi godnością kapłańską i na mocy sakramentu kapłaństwa, na podobieństwo Chrystusa, najwyższego i wiekuistego Kapłana, wyświęcani są, aby głosić Ewangelię, być pasterzami wiernych i sprawować kult Boży jako prawdziwi kapłani Nowego Testamentu.
    Prezbiterzy bowiem przez święcenia i misję otrzymaną od biskupów zostają wyniesieni do służenia Chrystusowi Nauczycielowi, Kapłanowi i Królowi, uczestnicząc w Jego posłudze, dzięki której Kościół, tutaj na ziemi, nieustannie rośnie jako Lud Boży, Ciało Chrystusa i Świątynia Ducha Świętego.
  3. Diakoni
    Na niższym szczeblu hierarchii stoją diakoni, na których nakłada się ręce nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi. Umocnieni bowiem łaską sakramentalną, w posłudze liturgii, słowa i miłości służą Ludowi Bożemu, w łączności z biskupem i jego kapłanami.

Małżeństwo

       Sakrament małżeństwa jest znakiem związku Chrystusa i Kościoła. Udziela on małżonkom Łaski miłowania się wzajemnie tą miłością, jaką Chrystus umiłował Kościół. Łaska sakramentu udoskonala zatem ludzką miłość małżonków, umacnia ich nierozerwalną jedność i uświęca ich na drodze do życia wiecznego. Praktyka życia uczy, że przygotowanie do zawarcia małżeństwa zaczyna się w rodzinie przez przykład życia rodziców oraz ich dialog z dziećmi na temat życia małżeńskiego i rodzinnego.


W ramach przygotowania do zawarcia tego sakramentu należy:

  1. Przynajmniej na 3 miesiące przed przewidywaną datą ślubu zgłosić się w kancelarii parafialnej Pani Młodej i zarezerwować sobie dzień i godzinę ślubu.
  2. Uzgodnić z Księdzem Proboszczem datę spisania "kanonicznego protokołu badania narzeczonych". Na to spotkanie należy dostarczyć:
  3. Świadectwo ukończenia religii (na etapie III klasy szkoły zawodowej lub IV szkoły średniej)
  4. Świadectwo katechizacji przedmałżeńskiej.
  5. Dowód osobisty.
  6. Po spisaniu protokołu zgłosić się do kancelarii parafialnej Pana Młodego i dostarczyć zapowiedzi przedślubne.
  7. Zgłosić się do Urzędu Miasta w celu pobrania dokumentów potrzebnych do zawarcia "małżeństwa konkordatowego".

W szczególnych wypadkach należy:

* Pogrzeb

       Pogrzeb chrześcijanina jest ostatnią posługą jaką Kościół spełnia wobec swoich wiernych zamarłych.
       Dzień śmierci jest dla chrześcijanina, po zakończeniu jego życia sakramentalnego dopełnieniem nowych narodzin rozpoczętych na chrzcie i przejściem do życia wiecznego. Wierni są zobowiązani do modlitwy za zmarłych, aby jak najszybciej oczyścili swoją duszę z grzechów i przeszli do Królestwa Bożego. Najdoskonalszą modlitwą za zmarłych jest Msza święta, którą sprawuje kapłan.
       W sprawach pogrzebu należy zgłosić się w parafii stałego lub tymczasowego zamieszkania w celu załatwienia formalności.

Należy dostarczyć: